We zijn deze keer in Dresden, een belangrijke stad in de voormalige DDR. Tussen de rivier de Elbe en de wijk Friedrichstadt ligt het Heinz-Steyer-Stadion.

Dresdner SC, spelend in de Landesklasse Ost, werkt in dit stadion de thuiswedstrijden af. In een ver verleden bood het stadion plaats aan zo’n 24.000 toeschouwers. De plaatsen zijn er nog steeds, maar door de  deplorabele staat mogen er maar 4.500 voetballiefhebbers plaatsnemen. Maar…. er is een verbouwing gaande om het stadion te moderniseren. Als de bouwvakkers en installateurs zijn vertrokken staat er een multifunctioneel stadion, met natuurlijk een voetbalveld en een ultramoderne atletiekaccommodatie. Hoewel we natuurlijk een voetbalsite zijn, willen we niet onvermeld laten dat op de atletiekbaan in het verleden maar liefst 13 wereldrecords zijn gevestigd. Een aantal daarvan door DDR-atletes, in een tijd waarin dopingcontroles nog niet zo gangbaar waren.   

 
Het stadion dankt zijn naam aan Heinz Steyer, geboren in 1909 en overleden tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1944 in Griekenland. Heinz Steyer was een niet onverdienstelijke voetballer bij Rot-Weiss-Rotsport, maar Steyer had een hoger doel. Heinz Steyer was al op jonge leeftijd politiek bewust. Hij was overtuigd communist en fel anti-nazi. Hij sloot zich met een aantal vrienden aan bij het Duitse verzet tegen de nazi’s en was betrokken bij een aantal illegale kranten, waarin werd gewaarschuwd voor de gevaren en de gruwelen van het nazi-regime. In 1933 werd hij gearresteerd na een beschuldiging van het voorbereiden van hoogverraad. Bijna drie jaar zat hij vast in gevangenissen in Waldheim en Zwickau. Bijzonder is dat zijn gevangenschap tussentijds werd onderbroken toe hij ziek werd. Nadat hij zijn straf had uitgezeten zocht hij zijn verzetsvrienden weer op en hun acties leidden opnieuw tot zijn gevangenneming.  
In 1943 werd hij als militair op een zogenoemde strafmissie gestuurd naar Griekenland. Ook daar bleef hij zijn verzetsactiviteiten uitvoeren. Hij zocht contact met het Griekse verzet en hielp hen met militaire informatie, wapens, persoonsbewijzen en medicijnen. Hij werd opnieuw gearresteerd en een militaire rechtbank veroordeelde hem wegens hoogverraad tot de doodstraf. Op 12 juli 1944 werd Steyer in Ai Giannis, een dorp aan de Egeïsche Zee en ver van huis op 34-jarige leeftijd geëxecuteerd. In het stadion is een gedenksteen voor Heinz Steyer geplaatst. Nu maar hopen dat die de verbouwing overleeft.  
In 1963 gaf de Duitse Post van de DDR een postzegel met zijn beeltenis uit.  

Heinz Steyer, held.