pijl

Gerd Müller, Der Bomber die altijd en overal scoorde

De zondag overleden Gerd Müller wordt dit weekend herdacht in de Duitse voetbalstadions. Der Bomber, zoals hij in de volksmond genoemd werd, stond bekend als één van de beste Duitse voetballers ooit. Henri Keuter schreef een verhaal over Müller, die tussen 1964 en 1979 maar liefst 566 doelpunten in 607 officiële wedstrijden voor Bayern München maakte.

Door Henri Keuter, 21 augustus 2021

Een verhaal aan de hand van zijn clubs, over de gewonnen finale van 1974, zijn doelpunten en prestaties in het Duitse voetbal.

TSV 1861 Nördlingen
Müller wordt op 3 november 1945 geboren in Nördlingen, een gemeente in de deelstaat Beieren. Duitsland komt net uit de oorlogstijd en ligt onder vuur. Het land moet opnieuw opgebouwd worden tot wat het ooit is geweest, dus heerst er een gevoel van stress en schaamte voor de oorlogsdaden. Ook in Nördlingen. Voetbal is voor Müller de grote afleiding.

Al op vroege leeftijd trekt Müller met zijn leeftijdsgenoten naar voetbaltrapveldjes op straat, om daar partijtjes te spelen. Op straat ontwikkelt Müller zijn snelheid, behendigheid en afmaaktechniek. Op een dag besluit één van zijn vrienden om Müller eens mee te nemen naar de lokale voetbalclub, TSV 1861 Nördlingen. De kleine spits blinkt direct uit en de trainer besluit hem op te nemen in de selectie van de club. Een goede zet van de trainer, want Müller scoort eens 197 keer in een seizoen voor de club uit Nördlingen.

Zijn doelpuntenmoyenne zorgt voor interesse van grotere clubs. Twee van de clubs die de strijd in 1964 om zijn handtekening aangaan, zijn de twee lokale rivalen: 1860 München en Bayern München. Bayern dobbert dan nog rond in de tweede divisie van Duitsland. Doordat de directeur van Bayern München, Ludwig Maierböck, een uurtje eerder aankomt bij huize Müller, krijgt de club in het rood het toch voor elkaar om de achttienjarige Müller voor de huidige Rekordmeister te laten tekenen.

Bayern
Tijdens zijn eerste seizoen bij FC Bayern heeft Müller een beetje last van heimwee. Doordat München ruim honderd kilometer verwijderd is van het oude vertrouwde Nördlingen, kan de nieuwe aanwinst niet vaak op bezoek bij zijn familie of vrienden. Wel heeft de spits zijn vrouw, Uschi Müller, meegenomen naar zijn nieuwe verblijfplek. Daarnaast wordt Müller in zijn eerste periode soms ook uitgelachen door de grote vedettes van de ploeg. De trainer, de Kroaat Zlatko Čajkovski, noemt hem ‘Kleine Dikke Müller’ wanneer er naar de nieuweling gevraagd wordt.

Ook sportief verloopt het eerste jaar in Silicon Valley niet zoals Müller gehoopt had. Tijdens het promotiejaar van de club blijft de doelpuntenteller steken op acht doelpunten. Maar dan komt de ontwikkeling van Müller pas echt in een stroomversnelling. In zijn tweede seizoen bij de club uit München wint hij de DFB-Pokal. De kleine aanvaller scoort zeven keer in vier bekerwedstrijden.

In het seizoen 1967/1968 wordt Müller topscorer van de Bundesliga, met 28 doelpunten. Dan wordt de bijnaam ‘Der Bomber’ in het leven geroepen. Deze prestatie zorgt er ook voor dat de spits uitgeroepen wordt tot Duits voetballer van het jaar. Twee jaar later, in de zomer van 1969, wint hij opnieuw deze prijs. Dit is ook het seizoen waarin Bayern München voor het eerst de Bundesliga wint, vier jaar na de promotie naar het hoogste niveau. Müller is dan uitgegroeid tot één van de supersterren van München.

De jaren vliegen voorbij en de cijfers van Müller worden steeds beter. In het seizoen 1971/1972 doet Müller echter iets wat niemand destijds nog voor mogelijk had gehouden: in één Bundesliga-seizoen schiet de Nördlinger de bal veertig keer tegen de touwen. Het record lijkt er één te zijn voor de eeuwigheid, tot Robert Lewandowski krap vijftig jaar later opstaat om het record te verbreken.

In 1974 pakt Bayern voor de derde keer op rij het landskampioenschap en wordt Müller opnieuw topscorer. Ook in Europa zorgt de man uit Nördlingen echter voor furore. In de finale van de Europa Cup schiet de spits drie keer raak, waardoor Bayern München voor het eerst in de clubgeschiedenis de Europa Cup I bemachtigt. In de volgende twee seizoenen pakt Bayern München weer twee keer de Europa Cup. Hierna blijft Müller nog drie jaar in Zuid-Duitsland.

7 juli 1974, Olympiastadion, München
Voor het oog van ruim 70.000 toeschouwers speelt zich de finale van het WK van 1974 af. Na nog geen vier minuten komt het Nederlands elftal op voorsprong, nadat Johan Cruijff een penalty versiert, die door Johan Neeskens wordt benut. Het lukt Oranje echter niet om de voorsprong vast te houden. Krap twintig minuten later is de stand weer gelijk, nadat ook Paul Breitner een strafschop benut. Oranje speelt slordig, te optimistisch eigenlijk. Het elftal van onder andere Johan Cruijff is uit op wraak. Wraak na de oorlog. De ploeg van Rinus Michels oogt dan ook geïrriteerd. De Duitsers zien hun kans om opnieuw een eindzege te pakken na het gewonnen EK in 1972.

Kort voor het rustsignaal is Duitsland bezig aan een uitbraak. Middenvelder Rainer Bonhof sprint over de rechterflank naar het zestienmetergebied. Voordat hij zijn kans grijpt passeert hij eerst Arie Haan met een schijnbeweging. In zijn ooghoek ziet Bonhof vervolgens Müller staan voor het doel, schreeuwend, wuivend en rennend om in een positie voor de goal te komen.

Bonhof geeft de bal, Müller legt hem kort voor het vijfmetergebied stil en dolt daarmee de Oranje-defensie. Der Bomber schiet de bal laag langs doelman Jan Jongbloed. De beslissende treffer. West-Duitsland wordt wereldkampioen. Het is de tweede en laatste prijs die Müller met Duitsland pakt. Op zijn 28ste kondigt hij aan te stoppen met voetballen voor Die Mannschaft.


In de zomer van 1979 vertrekt Müller naar de Fort Lauderdale Strikers, een club in de Verenigde Staten. Daar vormt hij een partnerschap met de legendarische George Best. Bij de Strikers speelt Müller drie seizoenen en scoort hij veertig keer. Met de Strikers behaalt Müller ook in 1980 nog de finale van de Amerikaanse competitie (die met een play-offsysteem wordt beslist), maar deze gaat verloren. In 1982 maakt Gerd Müller een einde aan zijn carrière als profvoetballer.

Alcohol
In de jaren na zijn periode als profvoetballer lijdt Müller, die altijd bekend heeft gestaan als een bescheiden en rustig type, aan alcoholisme. Jaren later haalt de directie van Bayern München hem over om deel te nemen aan een rehabilitatieprogramma. Dit gebeurt en Müller komt weer op het rechte pad terecht.

In 1992 wordt hij beloond voor zijn harde werken met een functie als assistent-trainer van Bayern München II, waar hij ook een periode samenwerkt met Erik ten Hag. In 2015 moet Müller deze functie noodgedwongen opgeven, nadat hij gediagnostiseerd wordt met de ziekte van Alzheimer. Krap vijf jaar later, op 15 augustus 2021, overlijdt Gerd Müller op 75-jarige leeftijd.