pijl

Groundhoppen: machtig mooi FC Magdeburg

Een bezoek aan FC Magdeburg is een absolute aanrader. De bekerwedstrijd tegen St. Pauli een absoluut voetbalfeest. Wij waren erbij. Een ooggetuigenverslag.

bananenflanke Magdeburg sfeer
Ongekende sfeer in Magdeburg. © Bananenflanke.nl

Door Martijn Visscher, 10 augustus 2021.

‘Gek’, krijg ik als antwoord van de verhinderde Alexander als ik mijn plan met hem deel. Vanuit Meppel op en neer naar een wedstrijd van FC Magdeburg. In totaal bijna 1000 kilometer. Ja, kom er maar eens op. Maar wie a zegt, moet ook b zeggen. 

Immers, het ticket voor het bekerduel met St. Pauli is al binnen. In een opwelling online besteld. Want bij Wuppertaler SV, Preussen Münster en SV Meppen vang ik bot. En wat doe je dan? Dan richt je je blik iets verder over de grens.

Iets verder is in dit geval Magdeburg. Bijna 3,5 jaar geleden maken Alexander en ik voor het eerst kennis met FC Magdeburg en zijn fans. VfR Aalen wordt met 6-1 van het kastje naar de muur gestuurd. Wat beklijft is de ongekende sfeer. Een terugkeer komt er vroeg of laat, weten we dan al.

bananenflanke Magdeburg graffiti
Graffiti bij het stadion. © Bananenflanke.nl

Op het moment dat ik het kaartje heb besteld, realiseer ik mij pas echt dat Magdeburg best een eindje rijden is. Een overnachting sla ik dit keer over en dat betekent dat ik waarschijnlijk midden in de nacht thuiskom, helemaal als het verlengen wordt. De wedstrijd begint namelijk om 18.30 uur.

Als de zaterdag nadert, kom ik steeds meer tot het besef dat ik gewoon moet gaan. Eerste ronde DFB-Pokal en dan zo’n affiche. Wie wil daar nou niet bij zijn? Na een ietwat onrustige nacht stap ik rond 9.45 uur in de auto, want ik wil ruim op tijd zijn.

In de parkeergarage onder mijn appartementencomplex tref ik mijn bovenbuurman, ook een voetballiefhebber. Hij hoort van mijn plan en geeft aan dat het rond Hannover altijd een verkeerschaos is. Zo arriveert hij een keer met klotsende oksels pas in de rust bij een duel tussen Hannover 96 en St. Pauli.

bananenflanke Magdeburg stadion1
Supporters staan te wachten tot ze naar binnen mogen. © Bananenflanke.nl

Het zweet breekt mij bij het horen van zijn verhaal bijna uit. Het zal toch niet? Als ik vervolgens op de radio hoor dat het zwarte zaterdag is, neem ik even een flinke slok water. Tot aan Hannover rijd ik lekker door, maar dan begint inderdaad de ellende. Wegafsluitingen nopen mij om te rijden, via stadjes als Uetze.

In plaats van ruim vier uur ben ik uiteindelijk zo’n zes uur onderweg naar Magdeburg, met een aantal tussenstops meegerekend. Het loopt tegen 16.00 uur als ik mijn auto gratis parkeer op het grote beursterrein, op ongeveer tien minuten lopen van het stadion. Ik zie her en der al plukjes fans lopen, herkenbaar aan de blauwwitte shirts, sjaaltjes en petjes.

Op een klapstoeltje zie ik een wat oudere man naast zijn auto zitten. De kofferbak staat open, er knalt muziek uit een box en in zijn rechterhand heeft hij een bierfles. Ik vind het een prachtig beeld, ook omdat hij een authentiek shirt van Magdeburg aan heeft. Vriendelijk vraag ik of ik een foto mag maken. Na enige aarzeling stemt hij toe.

bananenflanke Magdeburg fan
Na enige aarzeling stemt deze trouwe fan in met een foto. © Bananenflanke.nl

Het stadion van Magdeburg, de MDCC-Arena, is van de buitenkant geen enorm pareltje. Wel mooi zijn de vele graffiti-uitingen. Ook het standbeeld van Heinz Krügel, de trainer die met Magdeburg in 1974 de Europa Cup II verovert, moet je even zien. Het is twee uur voor de aftrap al gezellig druk, maar dat mag geen geheim meer zijn als je regelmatig de grens oversteekt.

De stadionpoorten gaan open en na het tonen van een digitaal vaccinatiebewijs en mijn ID-bewijs mag ik met mondkapje naar binnen. De geur van braadworst komt mij tegemoet. Jongens, wat zal Alexander jaloers zijn. Ik loop een beetje rond, neem alles in mij op en betreed dan het stadion. Ik kan het veld bijna aanraken. Links van mij heb ik een uitstekend zicht op Block U, de fanatieke aanhang van Magdeburg.

De supporters druppelen langzaam binnen en ik besluit naar mijn plek te gaan, richting de nok van het stadion. Block U bereidt een sfeeractie voor en dat belooft wat. Als de teams het veld oplopen, worden er een aantal banners uitgerold en wordt er gezwaaid met blauwwitte ballonnen. Uit heel veel kelen klinken luidkeels aanmoedigingen. Machtig mooi, dat FC Magdeburg.

De wedstrijd stelt ook niet teleur. Integendeel, Magdeburg en St. Pauli maken er een waar voetbalfeest van. Hoewel de thuisploeg een niveau lager speelt, is van een verschil in kwaliteit geen sprake. De bezoekers uit Hamburg, gesteund door pakweg 400 fans, moeten diep gaan.

Magdeburg heeft een positieve spelopvatting, met de bedrijvige Baris Atik als drijvende kracht. Kan zo mee in de subtop van de eredivisie. Op de flanken zorgen Sirlord Conteh en Leon Bell Bell met hun snelheid continu voor dreiging. Stofzuiger Amara Condé is de N’Golo Kanté van Magdeburg. Centrale verdediger Alexander Bittroff is een echte houthakker.

Weergaloze assist
Er wordt gerust met een 1-2 stand, maar na 45 minuten had het net zo goed 3-3 kunnen staan. Kijk vooral even de weergaloze assist van Atik terug bij de 1-1 van Conteh. De klasse druipt ervan af. Voor Magdeburg is het te hopen dat deze kleine spelmaker na 31 augustus nog onder contract staat. Zo ja, dan gaat Magdeburg meedoen om promotie naar de Tweede Bundesliga. Geen twijfel.

De tweede helft is nog beter en meeslepender. Magdeburg beukt en beukt op het doel van St. Pauli, dat wel effectief met zijn kansen omspringt. En dat is juist het verschil. De wedstrijd verdient minimaal een verlenging, maar de continu zingende fans van Magdeburg zien hun helden vele mogelijkheden verprutsen.

De sfeer voldoet volledig aan mijn verwachtingen, zelfs na afloop. De 2-3 nederlaag en dus uitschakeling doet pijn bij de ruim 14.000 toeschouwers, maar zij blijven maar kabaal maken. Ik kijk naar Block U en weet: deze gasten zorgen elke keer weer voor kippenvel. Wat Alexander en ik tegen Aalen hebben beleefd, is echt geen toeval.

De terugweg duurt iets meer dan vier uur en rond 01.30 uur ben ik thuis. Dat valt mee. Ik bedenk mij dat er ontzettend veel Duitse fans zijn die hun club elke twee weken achterna reizen en zulke afstanden afleggen. Daar neem ik mijn hoed voor af. Ik knuffel mijn kussen en droom lekker weg. Deze ‘gek’ geniet nu nog steeds na. FC Magdeburg, wat een belevenis.