Op 19 maart 1986 gebeurde iets wat in het voetbal nauwelijks te bevatten is. In de kwartfinale van de Europa Cup II voor bekerwinnaars leverden Bayer Uerdingen en Dynamo Dresden een duel af dat veertig jaar later nog altijd tot de verbeelding spreekt.
Redactie Bananenflanke, 19 maart 2026.
Het affiche had alles in zich: West tegen Oost, Krefeld tegen Dresden, en een ogenschijnlijk beslist tweeluik. Na een 2-0 nederlaag in de heenwedstrijd leek Uerdingen kansloos. Toen de West-Duitsers in eigen stadion bij rust ook nog eens met 1-3 achterstonden, was het geloof definitief verdwenen.
Honderden supporters verlieten vroegtijdig het stadion en misten daarmee een van de grootste comebacks ooit.
Wat volgde, tartte elke logica. Met een benutte strafschop van Wolfgang Funkel in de 58e minuut begon de wederopstanding. Niet veel later brachten Ralf Minge (eigen doelpunt), Wolfgang Schäfer en Dietmar Klinger Uerdingen volledig terug in de wedstrijd.
Ongeloof
Bij een tussenstand van 5-3 – en dus 5-5 over twee duels – sloeg de vlam helemaal in de pan. Opnieuw was het Funkel, weer vanaf de stip, die zijn ploeg op voorsprong zette. Dresden kraakte, Uerdingen rook bloed. In de 86e minuut maakte Schäfer het ongeloof helemaal compleet: 7-3. Eindstand over twee wedstrijden: 7-5.
De wedstrijd groeide uit tot een symbool van pure wilskracht en is nog altijd het grootste succes uit de clubgeschiedenis van het huidige KFC Uerdingen 05. In de DDR werd de nederlaag pijnlijk verzwegen met een ingekorte tv-uitzending, terwijl Krefeld ontplofte van vreugde.
Zoals Wolfgang Funkel later zei: ‘In het voetbal gebeuren soms dingen die niemand kan verklaren.’ 19 maart 1986 was zo’n avond. Eentje die nooit vergeten zal worden.