pijl

Kevin Pannewitz kan iedereen uitspelen, behalve de koelkast

Bij iedere club loopt wel een voetballer rond die zijn talent niet ten volle heeft benut. Een speler aan wie het cliché ‘Wat als…’ kleeft. Een extreem voorbeeld is Kevin Pannewitz. Een middenvelder in de kracht van zijn leven, 28 jaar jong. Maar de voormalig jeugdinternational speelt gewoon bij FC Amed, in een veredeld bier- en döner-elftal in de krochten van Berlijn.

bananenflanke Pannewitz
Kevin Pannewitz in het shirt van Carl Zeiss Jena. © imago images

Door Herman Nijman, 11 juli 2020.

FC Amed staat er voor de coronacrisis uitstekend voor in de Kreisliga A, Staffel 1, op het negende niveau van Duitsland. Met 58 punten na 20 wedstrijden is de voorsprong op de spreekwoordelijke concurrentie enorm. Pannewitz heeft een aandeeltje geleverd (3 doelpunten in 8 wedstrijden).

Het staat niet in verhouding tot de verdienste van aanvaller Ismail Tasan, die in 18 het lieve totaal van 42 voltreffers heeft verzameld. Niet dat Pannewitz er echt wakker van ligt. Hij durft het na acht maanden zonder club en zonder voetbal niet eens een comeback te noemen, wat hij op het veld laat zien. Gewoon een beetje plezier maken en lekker spelen, daar doet hij het voor.


Onderweg is het duidelijk goed mis gegaan met Pannewitz. Het kind van Berlijn staat in het shirt van Hansa Rostock voor de grote doorbraak. Pannewitz wordt met de A-jeugd Duits kampioen, dat is bijzonder. Hij valt op in de Tweede Bundesliga, zit bij de nationale jeugdselecties.

In 2012 dondert alles met een ferme klap in elkaar. Rostock degradeert en Pannewitz komt vooral in het nieuws door nachtelijke uitstapjes met teamgenoten, met biertjes of iets sterkers. Met overgewicht ook. De koelkast blijkt zijn grootste vijand, die valt niet te passeren en niet te verslaan. ‘Ik at niet te veel, maar te laat.’

Magath
Generatiegenoot Mario Götze – ongetwijfeld een iets betere speler – maakt Duitsland wereldkampioen, terwijl Pannewitz wegzakt in de vergetelheid. Hij krijgt nog een tweede kans, van Felix Magath bij VfL Wolfsburg. Hij krijgt een derde kans, bij Carl Zeiss Jena. Daar heeft Pannewitz nog even flink zijn best voor gedaan door dertig kilo af te vallen.

Maar ,,Pannewitz is Panne’’, zegt Magath na het fiasco in Wolfsburg. De middenvelder is 1.85 meter lang en weegt in zijn slechte dagen wel 125 kilogram. Dat maakt lekker voetballen en goed voetballen onmogelijk. Hij zakt af naar het zesde niveau, het zevende niveau. Ieder jaar is er een andere club, van rust en regelmaat is geen sprake.


Uiteraard vraagt Pannewitz zich weleens af of hij dingen anders had kunnen doen. Of moeten doen. Misschien was het toch niet zo verstandig om als jochie met de grote mannen naar het café te gaan. ‘Maar ik dacht dat het normaal was…’

Hij heeft zijn geld verdiend als vuilnisman en ook als huismeester, door met meubels en wasmachines de trappen op te sjouwen. Twaalf uren op een dag als het moet. Zoon Milo is in zijn leven gekomen en hij heeft leren relativeren. Het is zoals het is. ‘Ik ben zo heel tevreden.’

Misschien is met FC Amed de Landesliga of de Verbandsliga in de toekomst nog wel haalbaar. Want Pannewitz – inmiddels veganist - is weer driftig begonnen met afvallen.

Meer van dit soort verhalen lezen? Met jouw steun komen we veel verder!