pijl

‘Rot-Weiss Essen heeft mij echt gegrepen’

In de rubriek ‘De Grens Over’ komt iedere week een Nederlandse fan van een Duitse club aan het woord. Deze keer: Martin de Gooijer, supporter van Rot-Weiss Essen.

bananenflanke Martin de Gooijer RWE

Door Martijn Visscher, 28 november 2019.

Hoe is jouw liefde voor Rot-Weiss Essen ontstaan?
‘Als klein mannetje zag ik in de jaren zeventig de Duitse competitie voor het eerst voorbijkomen op televisie. Rot-Weiss Essen speelde toen een aantal jaren op het hoogste niveau, met onder anderen Willi Lippens als een van de sterspelers. Ik vond het een interessante club, maar pas later ben ik Rot-Weiss Essen intensiever gaan volgen. Met de familie gingen we regelmatig met de auto naar Keulen of Essen en dan reden we altijd langs het oude stadion. Dat vond ik mooi en op een gegeven moment ben ik mij dus echt gaan verdiepen. Dan kom je dingen tegen als de bekerfinale in 1994, waarin werd verloren van Werder Bremen. En het landskampioenschap in 1955, met een volksverhuizing naar Hannover voor de finalewedstrijd tegen Kaiserslautern. Prachtige beelden.

Vijf jaar geleden ben ik voor het eerst bij een thuiswedstrijd geweest, iets wat ik veel eerder had moeten doen. Het voetbal leeft daar ontzettend. Rot-Weiss Essen heeft mij echt gegrepen. Mensen verklaren mij weleens voor gek en snappen niet dat ik niet kies voor een bezoek aan een club in de Bundesliga. Maar RWE ligt dichter bij mijn hart. Het is heel gemakkelijk om een hele grote club te ondersteunen, maar ik heb daar weinig mee. Mijn grote liefde is Vitesse, vroeger ging ik veel naar Monnikenhuize. Met Rot-Weiss Essen voel ik óók een hele sterke connectie.’

Wat is tot nu toe de mooiste wedstrijd die je hebt bezocht?
‘Qua beleving was dat eigenlijk een uitduel: de finale om de Niederrheinpokal in en tegen Oberhausen. Vorig jaar mei ging ik met een aantal maten die kant op en we zaten in een thuisvak, zonder enige trammelant. De hele ring met fans van Essen zorgde voor een schitterend gezicht. Helaas viel er weinig te juichen, want er werd met 2-1 verloren. Toch vond ik die dag een hoogtepunt. Daarnaast kan ik mij nog wel een 5-1 zege op Wuppertal herinneren, maar gek genoeg ook een 0-2 verlies tegen Verl. Dan sta je met duizenden anderen op de Westkurve een potje chagrijnig te zijn. De mix van emoties is altijd weer bijzonder.’

bananenflanke RW Essen

Een drukte van jewelste op de Hafenstrasse, vlakbij het stadion. © Han Balk

Aan welke speler of trainer bewaar je de mooiste herinneringen?
‘Dan noem ik toch iemand die er momenteel werkt en dat is trainer Christian Titz. Een man die echt verstand van voetbal heeft en Rot-Weiss Essen een impuls geeft met zijn visie. Ook wil ik Waldemar Wrobel noemen. Hij kwam bij RWE in een moeilijke periode aan het roer, maar promoveerde in 2011 naar de Regionalliga. Wrobel heeft allerlei functies vervuld binnen RWE en is een echte man van de club.’

Wie is jouw favoriete speler op dit moment en waarom?
‘Ik vind centrale verdediger Alexander Hahn een imposant figuur. Groot en sterk en altijd de voetballende oplossing proberen te zoeken. Verder vind ik aanvaller Marcel Platzek het vermelden waard. Hij speelt al lange tijd in Essen. Platzek is niet altijd verzekerd van een basisplaats, maar doet altijd zijn stinkende best. Een populaire jongen.’

bananenflanke RW Essen1

Supporters van RW Essen in Oberhausen. © Han Balk 

Hoe ziet een wedstrijddag er voor jou uit?
‘Meestal zorg ik dat ik ongeveer anderhalf uur van tevoren aanwezig ben en dan zet ik de auto boven aan de grote weg. Dan loop ik tussen de menigte naar beneden richting het stadion. Soms neem ik vrienden mee en die weten vaak niet wat ze meemaken. Contact met de Duitsers maak je zo. Als ze weten dat we uit Nederland komen, valt de naam van Erwin Koen al snel. Koen heeft in Essen gespeeld en is daar nog altijd een levende legende. Na een hapje en drankje bij de Hafenstübchen neem ik mijn plek op de Westtribune in. Wat mij opvalt, iedereen is veel minder bezig met mobiele telefoons. Er is daardoor meer sfeer en er wordt echt met elkaar gecommuniceerd. Vind ik mooi.’

Hoe ervaar jij de voetbalbeleving in Duitsland?
‘Het is heel anders dan in Nederland. Mooier, sfeervoller, gemoedelijker. Je ziet overal sjaals, shirts en van die karakteristieke spijkerjasjes. Momenteel is de sfeer in Essen ongelooflijk. RWE draait bovenin mee en het is altijd gezellig aan de Hafenstrasse. De braadworsten vliegen bij de Hafenstübchen over de toonbank en het bier vloeit rijkelijk. Het voelt als thuiskomen.’

Volg ons ook op Twitter en Instagram!