pijl

Sibum over jaartje Aachen: ‘Prachtige club, prachtig stadion’

Alemannia Aachen is een van de gevallen grootmachten in de Regionalliga West. Bas Sibum (37) speelde in het seizoen 2011/2012 voor Die Kartoffelkäfer in de Tweede Bundesliga. Wij belden hem op.

bananenflanke Sibum1
© Bas Sibum

Door Milco Scheper, 5 september 2020

Om bij het begin te beginnen, hoe is je transfer naar Alemania Aachen destijds tot stand gekomen?
‘Ik speelde voor het vierde seizoen in dienst van N.E.C. en had mijn zinnen gezet op een vertrek naar het buitenland. In 2011 was Erik Meijer de technisch directeur van Alemannia Aachen en Eric van der Luer was assistent-trainer. Zij kenden mij al vanuit het Nederlandse voetbal en hadden mij uitgenodigd voor een gesprek. Dat gesprek voelde zo goed dat ik graag voor Alemannia wilde voetballen en niet verder hoefde te kijken.’

‘De club had het een seizoen eerder goed gedaan met een negende plek in de Tweede Bundesliga en het wilde meer. Er zou serieus ingezet gaan worden op promotie naar de Bundesliga en daarin hadden ze een mooie rol voor mij weggelegd. Daarnaast was de club net verhuisd van het oude naar het nieuwe Tivoli Stadion. Een andere fijne bijkomstigheid was dat Aken net over de grens ligt. Ik kon mijn familie en vrienden dus blijven zien, iets wat voor mij erg belangrijk was.

Wat voor club is Alemannia Aachen?
‘Alemannia Aachen is echt een prachtige club met een prachtig stadion. Er passen bijna 33.000 toeschouwers in het nieuwe Tivoli. Achter het doel is er plaats voor ongeveer 10.000 fans op de staantribune. De club leeft enorm en het is daar, vooral in mijn tijd, heel normaal als er 5.000 supporters mee gaan naar een uitwedstrijd. Het is echt een volksclub en dat merkte je aan alles. Supporters van Alemannia en de bezoekende club liepen ook gewoon gemoedelijk door elkaar heen. Zoiets kan je je niet voorstellen in Nederland. De club werd breed gedragen en het was dan ook jammer dat een faillissement niet kon worden voorkomen dat seizoen.’

Wat is je mooiste herinnering aan je tijd bij Alemannia Aachen?
‘Een mooie herinnering was de beginperiode, waarin alles nog nieuw is en je nog een goed gevoel had over wat er zou komen. Helaas bleven de resultaten uit en hadden we veel trainerswisselingen dat seizoen. Daarnaast kregen we ook nog eens steeds meer gezeur over financiële zaken en of we wel of niet failliet gingen. Al die randzaken hielpen ook niet mee om te kunnen presteren op het veld en maakte het wel minder leuk. Maar terugkijkend op dat jaar in Aachen was het vooral de ervaring van het voetballen in een goede competitie en het type voetbal dat werd gespeeld waar ik een mooi en positief gevoel aan heb overgehouden.’ 

Had je altijd al de droom gehad om ooit eens in Duitsland te voetballen?
‘Het is natuurlijk een heel mooi land en een hele mooie competitie om in te voetballen, maar ik was er op die leeftijd al wel achter dat je niets in de voetballerij kan plannen. Het is dan ook meer op mijn pad gekomen. Door het goede verhaal van de club heb ik die kans met beide handen aangegrepen en voor twee jaar getekend. Ik was ervan overtuigd dat de plannen die de club had in die twee jaar moesten gaan lukken. Helaas heeft het iets anders uitgepakt.’

Je bent tegenwoordig aan de weg aan het timmeren als trainer. Bij FC Emmen ben je onder meer assistent bij het eerste elftal. Als Aachen bij jou aanklopt met de vraag of je er trainer wil worden, stap je dan in?
‘Dat is van heel veel factoren afhankelijk. Je moet precies weten wat de situatie van de club is en hoe de spelersgroep er voorstaat. Ik heb alle tijd om mij door te ontwikkelen in de rol van trainer en ik zit op dit moment erg goed op mijn plek bij FC Emmen. We hebben een hele fijne technische staf waar iedereen zich goed kan vinden in een bepaalde rol. Dus over vervolgstappen in mijn trainersloopbaan ben ik nog helemaal niet aan het nadenken.’

Wil jij Bananenflanke helpen verder te laten rijpen?