pijl

Terug naar 1988: weergaloze comeback levert Leverkusen UEFA Cup op

Bayer Leverkusen staat niet bepaald bekend als een prijzenpakker. De pillenclub greep vaak net mis, zoals in 2002 toen de finales van de Champions League en de DFB-Pokal verloren gingen en de zeker lijkende titel in de Bundesliga toch nog werd weggegeven.

Door Martijn Visscher, 18 mei 2020.

Maar precies 32 jaar geleden viel alles op zijn plek in de toenmalige UEFA Cup, de voorloper van de Europa League. In de eindstrijd, over twee wedstrijden, leek Espanyol een maat te groot, maar de return in Leverkusen kende een ongelooflijke apotheose.

Het is nauwelijks voor te stellen. Toeschouwers die zich tijdens een allesbeslissende penaltyreeks op het veld begeven. Terwijl de zenuwen na 120 slopende minuten door de lijven van de spelers van Leverkusen en Espanyol gieren, staan honderden fans hen van nabij aan te gapen.

Zelfs op de perstribune wordt er gejuicht, want medewerkers van Bayer blijken bij de UEFA te zijn aangemeld als journalisten.

Wonder boven wonder heeft niemand kwaad in de zin. Er heerst discipline in de chaos. De strafschoppenserie is nodig, omdat Leverkusen de 3-0 nederlaag in Barcelona in het eigen Ulrich-Haberland-Stadion heeft weggepoetst door goals van de Braziliaan Tita, Falko Götz en de Koreaan Bum-Kun Cha.

Op weg naar de finale schakelt Leverkusen onder meer Feyenoord, FC Barcelona (met Gary Lineker en Bernd Schuster) en Werder Bremen uit. De kroon op het werk moet in een bouwput worden gezet, want het stadion in Leverkusen, zoals we die tegenwoordig kennen, is nog lang niet af.

Daardoor ontsnappen honderden fans aan de aandacht van de veiligheidsmensen als penalty’s de beslissing moeten brengen. Ralf Falkenmayer neemt de eerste namens Leverkusen en ziet zijn poging gestopt worden door de legendarische Kameroener doelman Thomas N’Kono.

De weergaloze comeback van de ploeg van Erich Ribbeck lijkt alsnog tevergeefs, totdat Espanyol drie keer op rij de mist ingaat. De derde, een hoog over het doel vliegende poeier van Sebastián Losada, zorgt voor een ongekend volksfeest in Leverkusen.

Zelfs op de perstribune wordt er gejuicht, want medewerkers van Bayer blijken bij de UEFA te zijn aangemeld als journalisten. De Spaanse media, niet vies van stemverheffingen, kijken verwonderd om zich heen als er luidruchtig wordt gezongen door hun ‘collega’s’.

Naast het winnen van de UEFA Cup in 1988 veroverde Leverkusen in 1993 ook de DFB-Pokal door in de eindstrijd de reserves van Hertha BSC met 1-0 te verslaan. Ulf Kirsten kroonde zich tot matchwinner.

Leverkusen krijgt een paar dagen later wegens de veiligheidsovertredingen nog wel een boete van de UEFA. Die valt met omgerekend 30.000 euro relatief laag uit, omdat de Nederlandse scheidsrechter Jan Keizer in zijn rapport verzoenende woorden over heeft voor de Duitsers.

De pillenclub, tegenwoordig beter bekend als Werkself, maakt het bedrag fluitend over. De eerste titel in de clubgeschiedenis is en blijft een bijzondere. Met dank aan die weergaloze comeback en de daaropvolgende penaltyreeks.