pijl

Waarom Tasmania Berlin nooit wordt vergeten

Tasmania Berlin speelde slechts een seizoen in de Bundesliga, waarin het een bedenkelijk record vestigde: 31 duels op rij zonder winst. Hoe kon het zo ver komen?

bananenflanke Tasmania Berlin 1966
De selectie van Tasmania Berlin. © imago images / Horstmüller

Door Martijn Visscher, 25 december 2020.

Terug naar het seizoen 1965/1966. De Bundesliga is enkele jaren daarvoor leven ingeblazen en de introductie lijkt een doorslaand succes. Tasmania mist aanvankelijk de boot, maar als Hertha BSC wegens gesjoemel met handgelden wordt teruggezet, gloort er hoop.

Want de bobo’s willen per se een club uit de hoofdstad op het hoogste niveau hebben. Achter de schermen wordt dan ook gebroed op een oplossing. Tennis Borussia, de toenmalige kampioen van Berlijn, wordt uitgeschakeld in de play-offs voor promotie en valt af. Hoe onlogisch dat ook klinkt.

De nummer twee van de Berlijnse competitie, Spandau, ziet af van deelname en zo komt Tasmania Berlin in beeld. Twee weken voor de start van de Bundesliga wordt er groen licht gegeven, terwijl de spelers nog vakantie aan het vieren zijn. Zij denken aanvankelijk in de maling te worden genomen, maar niets is minder waar. In allerijl verlaten ze hun strandbedjes, met bestemming Berlijn.

Zonder vrijwel enige vorm van voorbereiding neemt Tasmania Berlin het tijdens de eerste speeldag op tegen Karlsruher SC. Het Olympisch Stadion puilt uit met 80.000 toeschouwers. De verwachtingen zijn hooggespannen en door de 2-0 overwinning worden die alleen nog maar hoger.

De nieuweling uit het district Neukölln maakt echter tijdens de tweede speeldag kennis met de keiharde wetten van de Bundesliga. Borussia Mönchengladbach, met aanstormende talenten als Berti Vogts en Günter Netzer, rolt Tasmania Berlin met 5-0 op.

Het is het begin van een ongekende reeks van 31 wedstrijden op rij zonder zege, met onderweg zelfs een 0-9 thuisnederlaag tegen Meidericher SV, tegenwoordig MSV Duisburg. Tot op heden de grootste verliespartij in eigen huis van een club op het hoogste niveau. In totaal wordt er 28 keer verloren, met 108 tegengoals als gevolg.

Op de voorlaatste speeldag wordt de serie beëindigd. Borussia Neunkirchen krijgt met 2-1 klop, voor het oog van slechts een paar duizend man in het immense Olympisch Stadion. Tasmania Berlin is verworden tot een lachertje en neemt afscheid met een 4-0 verlies tegen uitgerekend Schalke 04, dat inmiddels met 29 wedstrijden op rij zonder zege akelig dicht bij evenaring of zelfs het verbreken van het record komt.

Schalke 04 heeft nog twee kansen om een evenaring van het record van Tasmania Berlin te voorkomen. Op 2 januari gaat het op bezoek bij Hertha BSC. Een week later komt Hoffenheim naar Gelsenkirchen.

Hans-Günter Becker, destijds aanvoerder van Tasmania Berlin en inmiddels 82 jaar, geeft in een recent interview met Der Spiegel een verklaring voor het rampseizoen. ‘Onze ploeg was oud, de meeste spelers waren boven de 30 jaar. Veel van hen hadden bovendien een baan naast het voetbal. En we konden vrijwel geen nieuwe spelers meer halen zo kort voor het begin van de Bundesliga.’

Toch heeft hij genoten, ondanks de vele verliespartijen. ‘Het was een mooie en leerzame periode. Veel mensen zeiden toen al dat een dergelijke reeks, met 31 wedstrijden op rij zonder overwinning, voor eeuwig zou zijn. Maar als het record wordt verbroken, dan is het zo. Wij hebben nog meer records op onze naam staan: minste aantal punten, minste zeges, het slechtste doelsaldo. Tasmania Berlin wordt niet vergeten.’