pijl

'Zo dus! Goeie genade. 18 karaat. Werkelijk schitterend. Een 10'

Donderdagavond 6 december 2001. In het Schwarzwald-Stadion knokt Feyenoord tegen SC Freiburg voor een plek in de achtste finales van de UEFA Cup. De Duitsers, onder leiding van trainer Volker Finke, staan met 2-0 voor, via doelpunten van Sebastian Kehl en Levan Kobiashvili. Een doemscenario voor de Rotterdammers, die twee weken eerder in eigen huis met 1-0 wonnen dankzij een laat doelpunt van Japanner Shinji Ono.

Door Alexander Drost, 18 februari 2020

En dan legt Pierre van Hooijdonk, 12 minuten na rust, aan voor een vrije trap. Vanuit deze hoek ineens scoren? Het lijkt schier onmogelijk. Ook commentator Evert ten Napel vraagt zich af of scoren vanaf deze plek niet iets te hoog is gegrepen voor de lange aanvaller van Feyenoord. 

Lees ook: Joachim Löw, kind van Freiburg

De muur staat op precies 9 meter en 15 centimeter. De afstand tot het doel is 30,5 meter, de bal ligt links van de punt van het strafschopgebied. 'Ik zou niet weten hoe Van Hooijdonk de bal vanaf deze plek langs die grote lange doelman Golz (Richard, AD.) zou moeten krijgen...', vraagt Ten Napel zich af.

'Zo dus! Goeie genade!'
Alfredo Trentalange, de Italiaanse scheidsrechter deze avond, fluit. Van Hooijdonk neemt een lange aanloop. De passen zijn precies uitgemeten. Hij schiet. Rotterdam houdt z'n adem in, tussen hoop en vrees. De bal ketst er via de paal in. Evert ten Napel spreekt het haast staccato uit. Hij kan het bijna niet geloven. De verbazing. Het zijn inmiddels woorden van legendarische proporties geworden.

Een wonderschone vrije trap. Misschien wel de mooiste van dit seizoen. En mogelijk de belangrijkste. Als een granaat gaat-ie erin. 18 karaat. Werkelijk schitterend. Een 10.

'Zo dus! Goeie genade! Oohohohooh. Daarmee logenstraft Van Hooijdonk alle speculaties. En wordt-ie geknuffeld', hoor je Ten Napel genieten. 'Op voorhand denk je; dat is onmogelijk. Dat moet die keeper toch ook geweten hebben? Een wonderschone vrije trap. Misschien wel de mooiste van dit seizoen. En mogelijk de belangrijkste. Als een granaat gaat-ie erin. 18 karaat. Werkelijk schitterend. Een 10.'

Door naar de finale
Van Hooijdonk schiet de Rotterdammers daarmee al virtueel naar de volgende ronde. Vier minuten voor tijd maakt Leonardo het af: 2-2. Feyenoord gaat naar de achtste finales. De rest is geschiedenis. De Rotterdammers winnen dat seizoen de UEFA Cup, door achtereenvolgens Glasgow Rangers, PSV, Internazionale en Borussia Dortmund te verslaan.

Op weg naar de finale was een ogenschijnlijk schier onmogelijk doelpunt van Van Hooijdonk, in het fraaie stadion van Freiburg, ontzettend belangrijk. Tot op de dag van vandaag blijven liefhebbers de woorden van Evert ten Napel uitspreken. En blijft de wonderschone treffer voor altijd verbonden aan het Schwarzwald-Stadion, dat komend seizoen wordt ingeruild voor een nieuwe voetbaltempel.

Deze week staat in het teken van SC Freiburg. Tot en met zondag elke dag een nieuw verhaal op onze site.