pijl

'Tradities en kleinschaligheid, typisch Union'

In de rubriek ‘De Grens Over’ komt iedere week een Nederlandse fan van een Duitse club aan het woord. Deze keer: Richard Bossenbroek, supporter van Union Berlin.

bananenflanke Richard voor de stadionsteen
De steen van Richard en zijn maat Dick. 'Er is een gang waarop allerlei stenen zijn ingemetseld met soms herdenkingsplaten of soms gewoon van fans.'

Redactie Bananenflanke, 23 januari 2020.

Hoe is jouw liefde voor Union Berlin ontstaan?
'In het dagelijks leven ben ik docent op een middelbare school. Wij gingen altijd met leerlingen naar Berlijn. ’s Avonds zaten zij bij gastoudergezinnen en was er voor ons tijd om wat anders te gaan doen. Zo zijn collega’s van mij naar een wedstrijd van Groß Glienicke geweest tegen Union. Ze zijn in contact gekomen met een die-hard fan. Die heeft ze meer over de historie verteld en ze uitgenodigd voor een wedstrijd. Het jaar daarop was ik met een collega weer in Berlijn en we hebben met hem afgesproken dat hij kaarten voor mij, mijn collega en vriend Dick zou regelen. De wedstrijd was er één van naam en faam: Union tegen St. Pauli. Ik heb niet vaak zo’n slechte wedstrijd gezien, maar wat een sfeer! Negentig minuten lang zingen en een positieve benadering richting het team. Vooraf en achteraf een biertje met mooie verhalen, op en naast de tribune. Het eerste wat je verneemt als je bij Union komt, is de familiesfeer. Of dat nu komt door de families die je ziet of door de prettige sfeer die er heerst? Het is één grote familie. Natuurlijk is er veel geschreven over de bouw van het stadion, de Blutspende en het Weihnachtssingen, maar het klopt.'

bananenflanke Eerste wedstrijd Union - St  Pauli 1-0 maart 2015

De eerste wedstrijd, FC Union Berlin tegen Sankt Pauli.

'Mijn vriend Dick en ik hebben inmiddels een seizoenkaart van Union en zijn, samen met mijn zoon Chris, lid van de club. Het is een Bundesliga-club, maar er zijn een paar fanbijeenkomsten per jaar voor de leden. De voorzitter, de trainer en vele kopstukken van de club zijn aanwezig op die avonden. Ze vertellen over de toekomst en leggen zaken voor aan de leden. Een Bundesliga-club als vereniging. Weer zo’n ding wat Union bijzonder maakt. Is dat alles? Nee, tijdens de thuiswedstrijden worden er rouwberichten voorgelezen door de stadionomroeper. Er is een gang waarop allerlei stenen zijn ingemetseld met soms herdenkingsplaten of soms gewoon van fans. Dan als laatste voorbeeld nog het scorebord dat met de hand wordt gewijzigd... Tradities en kleinschaligheid, typisch Union.'

'Ja, vercommercialisering gaat door. Het stadion zal worden uitgebreid, maar ergens hoop ik dat de club zijn identiteit blijft behouden: het kleine, het familiaire, de sfeer, de gezelligheid die je elke keer weer pakt als je bij Union op de tribune staat.'

Wat is tot nu toe de mooiste wedstrijd die je hebt bezocht?
'Union is in een nieuw hoofdstuk terecht gekomen. Van ploeterend vechtvoetbal in de Tweede Bundesliga naar een meer verzorgde voetballende ploeg in de Bundesliga. De ploeg ontwikkelt zich en dus krijg je ook andere wedstrijden. De mooiste op het hoogste niveau? Dortmund-thuis. Zonder overdrijven een verdiende overwinning van Union: 3-1. Met prachtig voetbal en fans die voor duizend procent de club aanmoedigden en zongen tot ruim twintig minuten na de wedstrijd. Niemand gaat naar huis, iedereen blijft. De mooiste wedstrijd als het gaat om resultaat? Stadtmeister worden tegen Hertha. Alles zat erin: strijd, passie en oorlog op en naast het veld. De eerste Berlijnse stadsderby in de Bundesliga werd gewonnen door Union en zal nog tot maart worden gekoesterd en gevierd. Berlin sieht Rot.'

Aan welke speler of trainer bewaar je de mooiste herinneringen?
'Voor mij is Steven Skrzybski de speler waar ik de mooiste herinneringen aan heb beleefd. De sierlijke rechtsbuiten die ook publiekslieveling nummer één was. Kind van de club, bij de eigen jeugd opgegroeid. Die in 2018 een transfer naar Schalke verdiende, maar bij deze club weinig aan spelen toekwam. Twee weken geleden is hij naar Fortuna Düsseldorf vertrokken. Ik hoop dat hij daar weer gaat spelen en kan laten zien waarom hij met zijn strijd en inzet een ontzettend gewaardeerde speler is geweest bij Union. Ik zal hem in ieder geval altijd als Fussballgott begroeten als hij weer in de Alten Försterei komt spelen.'

bananenflanke Richard links  Dick midden en zoon van Richard  Chris

Richard, Dick en Richard's zoon, Chris.

Wie is jouw favoriete speler op dit moment en waarom?
'Mijn favoriete speler momenteel is misschien wel veelzeggend: Rafal Gikiewicz. Gekozen tot beste doelman in de Bundesliga van het eerste halfjaar. Stoïcijnse blik, emotioneel, passievol naar team en fans, familieman…  Typerend voor deze keeper. Van het rechterrijtje veruit de minst gepasseerde keeper. Hij heeft zich heel snel aangepast, zich populair gemaakt door zijn optredens. Tijdens de stadsderby joeg hij de fans, die vanaf de Waldseite uitbraken, persoonlijk terug het vak in. Een actie die applaus en het scanderen van zijn naam opleverde. Daarna maakte hij aan zijn teamgenoten met gebaren naar zijn voorhoofd duidelijk wat hij van de actie van de fans vond. Persoonlijkheid maakt een speler bijzonder. Rafal heeft dat.'

Hoe ziet een wedstrijddag er voor jou uit?
'De wedstrijddag begint meestal met een ontbijt in het hotel, even de stad of stadsdeel Köpenick in en ongeveer twee uur van tevoren naar het stadion. Bij het stadion treffen Dick en ik onze vriend Loyd (a.k.a. Fux/der Weihnachtsmann bij het Weihnachtsingen) bij de oude Union-Barkas, die iedere fan wel weet te staan. Kletsen met alle bekenden, een biertje doen en op tijd de Waldseite op. Union is de club die alleen zitplaatsen heeft op de hoofdtribune en verder alleen staanplaatsen. Want voetbal beleef je staand, is de filosofie. Na de wedstrijd treffen we elkaar weer, spreken we de wedstrijd door en drinken een biertje. Afhankelijk van het weer en tijdstip gaan we daarna de stad in. Eten en drinken, want de volgende dag volgt pas de thuisreis. In de stad is altijd wat te doen of ergens wat te beleven. Vervelen doen we ons nooit.'

bananenflanke Vreugde na winst tegen Borussia Dortmund  3-1

Vreugde na de winst tegen Dortmund.

Hoe ervaar jij de voetbalbeleving in Duitsland?
'Voetbal is een gezinsding. Overal waar je komt zijn gezinnen. Jong en oud. In ieder geval bij Union, uit en thuis. Er zijn veel tradities en er is respect. De thuiswedstrijd tegen Hertha was de eerste keer dat er echt gedoe was in het stadion. Gedoe dat wordt veroordeeld door de echte Union-fans, want ‘zo zijn we niet’. Dat je met je Union-shirt loopt in de stad van de tegenstander en alleen succes gewenst wordt of samen met de tegenstanders een biertje drinkt bij de kroeg op de hoek van het stadion. Respect is er voor het feit dat je met twaalfduizend Unioners op een woensdagavond afreist naar Dortmund voor een bekerwedstrijd. Dat je als uitsupporter met contant geld betaalt, geen kooi of betonijzer voor de verkooppunten hebt, je mosterd en curry gewoon uit een dispenser ergens in de hal op kan halen, je bij Union een broodje worst en steak van de barbecue kan halen op de galerijen en... je haalt voor € 13,- een staanplaatskaartje aan de kassa van het stadion. Het kan in Duitsland. Liefhebbers!'

Volg ons ook op Twitter en Instagram!